Kornel Makuszyński - biogram - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Kornel Makuszyński urodził się 8 stycznia 1884 w Stryju, nieopodal Lwowa. Rodzina Makuszyńskich była bardzo liczna, wystarczy wspomnieć, że Kornel miał aż sześć starszych sióstr. Jego ojciec był weteranem wojsk austriackich, a w późniejszych latach urzędnikiem gminnym. Niestety Edward Makuszyński, głowa rodziny, zmarł, gdy Kornel miał dziesięć lat. Kornel ukończył podstawówkę w rodzinnym Stryju, a następnie gimnazjum we Lwowie, choć warto wspomnieć, że przez rok uczęszczał też do gimnazjum Stryju i rok w Przemyślu. Lwów okazał się jednak tym miejscem, w którym młody pisarz czuł się najlepiej. Ciekawy jest powód, dla którego młodego Kornela wydalono z gimnazjum w Stryju. Jak podaje Monika Florek-Mostowska, autorka tekstu „Awantura o Makuszyńskiego”:
„Pasja literata towarzyszyła mu od dzieciństwa. Legendą stały się jego pierwsze próby literackie: zdegustowany postawą księdza, który zakazał dzieciom chodzić na ślizgawkę, napisał satyrę: »Na próżno jędza w ubraniu księdza z lodu nas spędza. W pierwszej b klasie, w zimowym czasie, nikt mu nie da się«” (M. Florek-Mostowska, „Awantura o Makuszyńskiego”, [w:] „Idziemy”, Nr 364).

W przedwojennym Lwowie Makuszyński poznał wielu uznanych poetów i pisarzy, którzy pomogli ukształtować jego warsztat literacki. Jednym z recenzentów pierwszych wierszy Kornela był Leopold Staff. Makuszyński zadebiutował poezją w „Słowie Polskim” – dzienniku ukazującym się we Lwowie. Miał wówczas szesnaście lat. Wkrótce młody poeta zacieśnił swoją współpracę z tym czasopismem, stając się jego głównym krytykiem teatralnym.

Wielki wpływ na rozwój literacki młodego Makuszyńskiego miało spotkanie ze słynnym Henrykiem Sienkiewiczem we Lwowie w roku 1900. To właśnie możliwość krótkiej rozmowy z mistrzem upewniło nastoletniego Kornela, że warto wysłać wiersze do „Słowa Polskiego”. Monika Florek-Mostowska opisuje to następująco:
„Na fali uniesienia wybrał dwa z nich i wysłał do redaktora »Słowa«, dodatku literackiego do dziennika »Słowo Polskie«. Tym redaktorem był wówczas sam Jan Kasprowicz. Młodzieniec przeżywał męki, czekając na odzew. Wreszcie jego utwór ukazał się – na pierwszej stronie. Kiedy zgłosił się po honorarium, wynoszące wtedy dwie korony i 80 halerzy, Kasprowicz nie mógł uwierzyć, że autor dzieła to uczniak w wytartym mundurku”.

Zgodnie ze swoimi zamiłowaniami, wybrał studia polonistyczne i romanistyczne na słynnym lwowskim Uniwersytecie Jana Kazimierza. W tym czasie odbył kilka podróży po Europie, razem ze współpracownikami ze „Słowa Polskiego”. Dzięki nawiązanym znajomościom, studia dokończył już na szanowanej paryskiej Sorbonie.

W wieku 26 lat Makuszyński poznał we Lwowie Emilię Bażeńską. Po mniej więcej roku narzeczeństwa para pobrała się w Warszawie. Gdy wybuchła pierwsza wojna światowa, małżeństwo Makuszyńskich wpadło w ręce bolszewików i zostało wywiezione w głąb Rosji. Po zwolnieniu z internowania w 1915 roku, para zamieszkała w Kijowie. Makuszyński został tam mianowany prezesem Związku Literatów i Dziennikarzy Polskich.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, Makuszyńscy powrócili do Warszawy. Okres międzywojnia był czasem największych sukcesów zawodowych pisarza, który zwieńczyła prestiżowa państwowa nagroda literacka w 1926 roku. Niestety, w tym samym roku w wyniku powikłań po gruźlicy zmarła Emilia Makuszyńska. W 1927 roku literat ponownie się ożenił. Jego wybranką została znana wówczas śpiewaczka Janina Głuzińska. W roku 1938 Makuszyński został uhonorowany Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Stało się to miedzy innymi za sprawą niebywałego sukcesu literackiego z 1937 roku, czyli „Awantury o Basię”.

Pisarz wielokrotnie odwiedzał Zakopane. W stolicy Tatr spędzał kilka miesięcy każdego roku po powrocie do Polski z Kijowa. W roku 1929 władze Zakopanego nadały mu tytuł honorowego obywatela miasta. Po drugiej wojnie światowej Makuszyński osiedlił się tam na dobre.

Niewiele brakowało, a pisarz nie przeżyłby 1939 roku. Wówczas to niemiecka bomba zniszczyła kamienicę, w której mieszkali Makuszyńscy. W pożarze spłonęły rękopisy pisarza, a także jego pokaźna kolekcja sztuki. Sam Makuszyński przyłączył się do ruchu oporu, czynnie wspierając warszawską prasę podziemną.

Po wojnie nie znalazł uznania w oczach nowych władz, dlatego dostał zakaz publikacji. Jeśli udało mu się coś wydać, to tylko potajemnie, z pomocą prywatnych wydawnictw. Makuszyński, jako jedna z najbardziej znanych i prominentnych postaci międzywojnia, skazany był na zapomnienie przez komunistów. Nowe władze obawiały się go, ponieważ swoją twórczością mógł wywierać wpływ na młode pokolenia Polaków. Nie mogąc utrzymywać się z pisania, żył na utrzymaniu małżonki, która udzielała prywatnych lekcji muzyki.

Kornel Makuszyński zmarł 31 lipca 1953 roku w Zakopanem, gdzie także został pochowany.


Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  „Awantura o Basię” - streszczenie szczegółowe
2  „Awantura o Basię” - plan wydarzeń
3  Basia Bzowska - charakterystyka



Komentarze: Kornel Makuszyński - biogram

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 





Streszczenia książek
Tagi: